Mijn naam is Jetze Plat, ik ben in 1991 geboren in Amsterdam. Mijn woonplaats is Vrouwenakker, in Zuid-Holland. Hier woon ik bij mij ouders en zusje. Ik heb ook nog een oudere broer en zus die beide op zichzelf wonen. Vanaf mijn geboorte was het al duidelijk dat er iets niet in orde was met mijn benen. Aan mijn linker been heb ik een verkort boven been en een knie zonder kniebanden. Aan mijn rechter been mis ik mijn gehele boven been en zit mijn onderbeen aan mijn romp vast. Vanaf mijn derde jaar gebruik ik een prothese om te lopen, daarvoor had ik aan een kant een schoen met een verhoogde zool.

Ik heb tot mijn 16^e een prothese gehad waarbij mijn voet in een spits in de koker stond. In december 2007 is mijn voet geamputeerd, dit moest omdat ik steeds meer last kreeg van druk plekken in mijn prothese. Na een lang herstel kan ik nu gelukkig uiteindelijk weer lopen. Dit heeft langer geduurd dan verwacht, omdat we een ander soort prothese uitprobeerden, hiermee lukte het niet om te lopen en na 3 maanden was er een nieuwe prothese gemaakt op de oude manier, en toen kon ik weer goed lopen.

Om naar school te kunnen fietsen -wat niet kon op een gangbare fiets- zijn we op zoek gegaan naar een andere mogelijkheid. Toen we bij het revalidatie centrum in Amsterdam waren voor mijn prothese, zagen we een handbike rijden. We wisten toen nog niet van het bestaan en na een zoektocht, zijn we bij Double Performance in Gouda terecht gekomen. Daar kwam mijn eerste handbike vandaan, dit was in het jaar 1995. Met deze fiets ging ik naar de basisschool, 2km vanaf huis. Ik werd nog vaak geduwd door mijn vader of moeder omdat het nog erg zwaar was om te fietsen. Een jaar later kreeg ik een andere fiets, die al een stuk makkelijker reed dan de vorige en door mijn sterker wordende armen, lukte het steeds beter zelfstandig fietsen. Toen ik in groep zes zat kwam er een heel ander soort handbike. Bij deze fiets zat je veel lager en het trapte een stuk soepeler, een Varna AP short. In 2002 kreeg ik bijna dezelfde fiets alleen dan een nieuwe, omdat de oude te klein was en ook versleten.

In het jaar 2010 heb ik mijn opleiding op de LIS (fijnmechanische techniek) afgerond. Omdat ik vooral de eerste twee jaar van de opleiding erg veel met sport bezig was en dus wat minder met school, moest ik het laatste jaar de keuze maken om de sport even op een tweede plaats te zetten om m`n opleiding te kunnen halen, en dit is dus ook gelukt.

In september 2010 ben ik gaan werken bij Double Performance in Gouda. Hier stond ik in de werkplaats en repareerde ik (sport)rolstoelen en handbikes, om uiteindelijk door te groeien als adviseur en dus (sport)rolstoelen te kunnen aanmeten. Maar dat ging anders, in begin mei 2011 haalde ik een nominatie voor de Paralympische Spelen in Londen, wat in september 2012 is. Daarmee haalde ik een A-status van de NOC*NSF en dat betekend dat je een minimum inkomen krijgt van de Nederlandse sportbond. Na een moeilijk afweging, ik had het enorm naar m`n zin op het werk maar ik wilde ook (nog) verder met de sport, besloot ik in goed overleg met mijn werkgevers Kees van Breukelen en René Koster te stoppen met werken. Zo kon ik 100% voor de sport gaan en alles uit mezelf halen. Na een tweede nominatie in Spanje komt Londen 2012 dichtbij, nu moet ik me in 2012 nog kwalificeren (vormbehoud tonen) en dan mag ik starten op het grootste sportevenement.

Naast mijn passie voor handbiken
zwem ik veel en is mijn                  hobby motorcrossen, al moet ik dit wel een tandje lager zetten omdat ik het me niet kan veroorloven iets te breken…

Let`s go to the top!

Jetze