Nog 124 dagen tot het eerste kwalificatie moment in Rome, Italië en nog 227 dagen tot de eerste wedstrijd in Londen tijdens de Paralympische Spelen. De tijd gaat hard. Maar de voorbereidingen lopen erg lekker, ik heb er nog steeds enorm veel plezier in en het weer werk ook goed mee, kortom: Niks te klagen!

Vorige week vrijdag een interview gehad met de plaatselijke krant, de Nieuwe Meerbode. Dit interview zal deze week in de krant komen en dan zal ik het ook op de website zetten. Zaterdag een kort, maar goed en leuk gesprek gehad met Sebas Massa. Sebas helpt mij om het mentale deel goed te gaan inzien want dit is een punt waar ik nog erg op kan verbeteren, zeker tijdens wedstrijden en dan voornamelijk in de tijdrit.

Dinsdag mijn prothese even naar de OIM in Amsterdam gebracht, hij was kapot en ze hebben het weer netjes gemaakt. Toen ik mijn MBO opleiding deed heb ik een half jaar bij de OIM stage gelopen, leuk om iedereen weer even te zien en te spreken.

Donderdag weer een dagje gewerkt bij Double Performance, heerlijk om even iets anders te doen en ik heb enorm veel geluk bij dit bedrijf. Ze steunen me volledig in mijn traject naar de Paralympische Spelen en hier ben ik ze enorm dankbaar voor.

Vrijdag tussen de twee trainingen door ben ik taxi, coach en fan (alles ineen, haha) geweest voor m`n zusje Marit. Marit heeft eind vorig jaar de overstap gemaakt naar de triatlon en is zich deze winter hard aan het voorbereiden op een mooi seizoen sport. Vrijdag had ze haar eerste (kleine en onbelangrijke) triatlon in Amsterdam wat georganiseerd werd door de studenten van de HVA. Ze heeft het heel netjes gedaan en kwam na 5 kilometer hardlopen, 15 kilometer fietsen en 10 kilometer schaatsen als eerste over de finish van de dames en als 4e overall.

Verder het weekend geen bijzondere dingen, lekker getraind en natuurlijk de rust gepakt. Maandag tussen de middag even naar mijn `oude` school, de Leidse Instrument Makers school, geweest waar ze mij helpen met wat dingen te ontwikkelen. Later meer hierover. Op de terug weg naar huis liep een man met z`n motor over de vluchtstrook, ik bedacht me geen moment en ben even gestopt met de vraag of ik hem kon helpen. Z`n benzine was op, maar de motor was te zwaar om in m`n bus te tillen. Ik ben even snel naar het tankstation gereden, wat benzine gehaald en de man kon weer verder rijden. Simpele dingen waarmee je iemand erg help en wat eigenlijk weinig tijd kost.

Wat ik wil zeggen is dat er zoveel mensen om mij heen zijn die mij helpen, en dat ik zonder hen dit nooit kon doen, of in ieder geval zou het een stuk moeilijk worden. En als ik dan ergens mee kan helpen doe ik dit graag.

Nu ik toch positief wil afsluiten, wil ik ook nog even in het bijzonder iemand bedanken, Paul Boere uit De Kwakel. Ik kwam vorige week bij de fietsenmaker H.J. van Rijn in Vrouwenakker en ik kreeg te horen dat Paul daar een fiets had gekocht, en er 100 euro meer voor had betaald en dat het sponsoring voor mij was, hij bewonderde mijn inzet en passie voor wat ik doe. Dit is mooi, en ook hem ben ik hier enorm dankbaar voor.

Ik ga door met mijn passie en inzet voor mijn topsport carrière, het mooiste wat er is.

Op zaterdag 14 januari is m`n tweede kleine neefje geboren: Danny