Openingswedstrijd seizoen 2010, EHC Al Ain (UAE)

Nu is het seizoen echt begonnen, de eerste wedstrijd is gereden. Allereerst even een kleine uitleg over dit seizoen ivm de uitslagen. Zoals ik al eerder verteld heb is er dit jaar een nieuwe indeling van verschillende klasse. Doordat de lig-bikes en knie-bikes gescheiden worden dit jaar, blijft er nog maar een hele kleine groep knieërs over, omdat de afgelopen twee jaar toch een heel aantal rijders is overgestapt in de ligger. En ook nog omdat Al Ain erg vroeg is het seizoen is laten veel rijder de wedstrijd schieten. Hierdoor waren er in mijn divisie maar 3(!) rijders. Dit is natuurlijk gewoon helemaal niks, maar helaas is het even niet anders… Wel is het zo dat de meeste knieërs wel allemaal wel redelijk in de buurt bij elkaar zitten, en de meesten toppers rijden ook in deze fiets (op het WK oa nr. 2,3,4,5,6 en 7) Dus het wordt hierdoor zeker niet makkelijk voor mij.

Op Woensdag avond vertrok ik samen met m`n broer vanaf Amsterdam naar Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten. Voor mij de tweede keer dat ik deze wedstrijden ga rijden in dit land. Om 6.00h (UAE tijd) kwamen we aan op het vliegveld. De fietsen zijn zonder problemen en zonder schade aangekomen, alles loopt bijzonder soepel. Vanaf het vliegveld zouden we opgehaald worden door een taxi-bus die ons naar Al Ain zou rijden. Na twee uur wachten hebben we samen met twee uit Oosterijkers maar zelf een twee taxi`s aangehouden die ons naar de bestemming rijd. Er was iets mis gegaan bij de organisatie, ze hadden later meerdere malen hun excuses gemaakt en ze hebben de taxi`s voor ons betaald. Uiteindelijk kwamen we om 12.00h aan in het Hilton Hotel in Al Ain. Toen de fietsen uit de kist gehaald en de spullen naar de kamer gebracht. Toen zijn we eerst even een uurtje gaan trainen door de woestijn, echt super gaaf alleen wel gevaarlijk want je rijd daar gewoon over de vluchtstrook op een snelweg. Het was er een strak blauwe hemel en het was boven de 30 graden celcius, echt heerlijk! In de avond vroeg gaan slapen want ik was vanaf woensdag ochtend 6 uur t/m donderdag avond 7 uur (wel met 3 uur tijdsverschil) wakker, dus kon wel wat slaap gebruiken. Op donderdag ochtend eerst heerlijk ontbeten in het hotel, en daarna een uurtje gaan trainen met een groep. Toen we terugkwamen was het tijd voor de rust. Heerlijk aan het zwembad bij het hotel gelegen. In de middag een bijeenkomst over de wedstrijden. Weer lekker op tijd gaan slapen want zaterdag moest het gebeuren. In de ochtend gingen we allemaal op de fiets naar de start van de wedstrijd, ongeveer 10 kilometer verderop.

Tijdrit;

De zaterdag ochtend begon met een tijdrit van 15 kilometer. Ik kan wel van mezelf zeggen dat dit mijn zwakke plek is. Het was weer goed warm en er staat helemaal geen wind. Ik startte 1 minuut na de Amerikaan Oscar Sanchez, hij is wereld kampioen tijdrijden dus als ik hem een beetje in het zich hou zou het heel goed gaan. Helaas, dit is niet het geval, ik zie dat hij op me uitloopt en het rijden voelde ook slecht aan, het liep niet echt lekker. Wel alles eruit gehaald en uiteindelijk rij ik met een tijd van 26:55. Echt niet goed, maar ik kwam er in de middag achter dat ik wel 20 seconden sneller had gereden dan vorig jaar, en de weersomstandigheden waren vrijwel hetzelfde.

Dan toch met een negatief gevoel opmaken voor de wegwedstrijd, ik zat namelijk wel ruim 3 minuten achter Oscar Sanchez in de tijdrit!

Wegwedstrijd;

Mijn plan was om zo lang mogelijk met de Amerikaan te rijden, koste wat het kost. Dus zo ging het ook. Om de beurt reden we op kop, de eerste 2 ronde ging echt prima. Toen begon ik moeite te krijgen met het tempo, het lag de hele tijd zo rond de 38 km/h. het ging op een gegeven moment zo dat als ik op kop reed gingen we rond de 34 a 35 km/h en als hij dan weer overnam gingen we 42 km/h, echt afzien! Na 4 ½ ronde moest ik afhaken, ik was helemaal kapot. Toen stortte ik meteen helemaal heen, had me echt kapot gereden. Na een halve ronde rond de 32 km/h gereden te hebben was ik weer een klein beetje hersteld. Toen haalde twee andere knie-bikes me in uit een andere klasse, waar ik dus niet met mee mocht rijden (een van de twee was m`n broer). Ik bleef er een meter of 10 achter rijden en bleef ze volgen. In de sprint voor de finish kon ik ze nog voorbij en finishte uiteindelijk met een tijd van 1h 25min en 35 seconde, met een gemiddelde van ruim 35km/h. Op zich tevreden over deze wedstrijd al weet ik zeker dat ik er nog lang niet ben.

De volgende dag was de bergklim wedstrijd, een rit van 12,3 kilometer lang met een gemiddelde stijgingspercentage van 7,5%. Ook hier deed de Amerikaan natuurlijk mee. Hij ging erg hard van start. Dit dacht ik van tevoren al dat hij dit zou doen, maar ik verwachtte dat hij halverwege bijna stil zou staan omdat hij zich opgeblazen had. Helaas, ik zag hem pas weer na de finish….. Ik had lange tijd bij 4 andere rijders gereden en aan het einde kon ik ze nog voorbij rijden en ik finishte dus alweer als tweede. Bij deze wedstrijd werd geen onderscheid gemaakt in categorieën, alles zat bij elkaar. Ik finishte nu met een tijd van 1h 6 minuten en 32 seconden, vorig jaar reed ik de berg op met een tijd van 1h 9 minuten en 27 seconden.

Eigenlijk moet ik eerlijk zeggen dat ik toen ik nog daar was erg teleurgesteld was in alle wedstrijden… Dit kwam omdat ik er telkens gewoon hard afgereden werd door de Amerikaan. Maar nu ben ik eigenlijk toch wel tevreden, want als ik qua tijden kijk ben ik overal iets sneller, terwijl ik minder getraind ben nu. Nog even op school focussen en dan echt volop gaan trainen, kan niet wachten totdat ik die Amerikaan er eens hard af kan rijden!
 

Webdesign - 101 Foto's © 2009