wie ben ik?    nieuws    team    resultaten    agenda    sponsors    foto's    gastenboek   contact  
 


EHC Grafendorf

Na twee weken proef gereden te hebben kwam nu de echte test met autorijden. Even op en neer naar Grafendorf in Oostenrijk, dit was een enkele reis van 1200 kilometer. Hier wilde ik naartoe omdat het meetelde voor het Europese klassement en vooral omdat ik mezelf dan eindelijk eens kon testen tegen een heel aantal goede rijders. Met een andere Nederlander bij het hotel in de buurt van het circuit afgesproken en we zouden de kamer daar delen.

 

Op vrijdag begonnen we met een tijdrit van 13 kilometer. Tijdrijden is niet mijn favoriet maar bij deze afstand moest en zou het gewoon gaan lukken. Er stond een harde wind maar het weer zag er in de ochtend goed uit. Ik moest als allerlaatste op de dag  starten, om 17.10 uur. De hele dag dus zorgen dat je geconcentreerd bleef maar jezelf niet gek gaan maken… Alles stond klaar in de auto, inclusief de nieuwe super carbon wielen die ik van m`n hoofdsponsor Wolturnus had gekregen, nogmaals dank aan het bedrijf, dit help me hopelijk weer een extra stapje vooruit. Maar terug bij de wedstrijd. Anderhalf uur voor  de start stond ik eigenlijk al zo goed als klaar en wilde nog even de start zien van de andere deelnemers uit andere klasse. Na een kwartier begon het even 10 minuten erg hard te regen en het hele wegdek was nat. Maar ik had mazzel, tegen de tijd dat ik moest rijden was het wegdek opgedroogd dus kon er ook een beetje doorgereden worden in de bochten.

 

Uiteindelijk finishte ik na een tijd van 23 minuten en 1 seconden en dit was goed voor een 4e plaats.

 

De volgende dag stond de wegwedstrijd van 54 kilometer op het programma, op deze wedstrijd wilde ik echt kunnen knallen. Het was een parcours met een steile klim van een meter of 800 erin met een afdaling waar veel bochten in zaten. De eerste rondes schoot het niet echt op, niemand wilde op kop doorrijden, ik reed wel redelijk veel op kop maar wilde ook zeker niet mezelf kapot gaan rijden dus bleef ik rustig fietsen.  Dat ging zo een paar ronden door totdat Nederlander Johan Reekers versnelde en niemand reageerde, ook ik liet het (naderhand) met m`n stomme kop rijden.. Toen kwam er een Zwitser die volle bak op kop ging rijden, we kwamen bij de klim en (favoriet) Norbert Mosandl uit Duitsland trek hem vol open, ik kon aardig lang in het wiel blijven maar net de laatste 200 meter moest ik eraf. Hij trok hem vol door naar Johan en ik kon niet volgen. Ik liet me wat terug zakken en kwam samen te rijden met de Zwitser Huber Bruno. Hij zat er ook redelijk doorheen en kon dus niet veel op kop rijden. Het ging redelijk al reden we lang niet volle bak omdat ik na 1 ronde doorhad dat het kansloos was tegen Johan en de Duitser Norbert. Na een ronde of twee kwam Bert la Lau terug en kon zich aansluiten bij ons. Samen met hem hebben we veel kop werk verricht en dit ging zo door tot de finish. Op 500 meter zat ik op laatste positie van de groep en trok de Zwitser hem open in de hoop zich los te rijden, ik kon nog goed in z`n wiel springen en we gingen hard door de laatste 180 graden bocht naar de finish. Ik kon eroverheen en won de sprint, helaas waren er al twee mij voor…

 

Op zondag was het de laatste dag van het evenement, er stond een klim etappe op het programma. Dit telde niet mee voor het klassement maar stond gewoon los van alles, eigenlijk gewoon een mooie training. Het was een rit van 18 kilometer lang met af en toe een stukje dalen. Het parcours had ik niet verkend en ik wist dus ook niet wat er zou komen. Ik had geschat voor een tweede of derde plaats. Dit omdat ik weet dat Johan Reekers gewoon super licht is en ook erg goed kan klimmen. Uiteindelijk kwam ik na 1 uur en 25 minuten over de finish, als tweede en tien minuten later dan Johan.


Over het hele evenement gezien toch absoluut tevreden met een vierde, derde  en tweede plaats.

In het klimmen,  vooral als het langer is als 400 meter  moet ik toch echt nog wat groeien, vooral dan moet ik het afleggen tegen de grote jongens. Het enige wat ik nu nog kan hopen is dat de bondscoach vertrouwen in me heeft en me naar het WK stuurt want ik heb me niet officieel geclassificeerd, hiervoor moet ik twee keer top 3 rijden in een EHC wedstrijd met een minimale deelname van 8 personen, dit is me 1 keer gelukt dit weekend. Andere wedstrijden heb ik gemist wegens het examen van school.

Volgende wedstrijd; 26 juli, NHC Delden
 

 


Webdesign - 101 Foto's © 2009
 

 

© copyright 2008  - webdesign 101 Foto's