Rosenau 2011

Op donderdag morgen vertrok ik samen met m`n broer Matthijs en Kees om 11 uur vanuit Utrecht om naar Frankrijk af te reizen. Hier ging ik naartoe om mij eerste EHC wedstrijd van het seizoen te rijden. We kwamen om rond 19.00 uur aan bij het hotel, even wat gegeten en daarna lekker gaan slapen. Op vrijdag morgen met de auto naar het parcours gereden om daar even lekker rustig los te fietsen, het parcours kende ik al van twee jaar geleden.

Op zaterdag morgen 11.02 uur gingen we van start voor een wedstrijd van 44 kilometer. Ik voelde me erg goed en ging met een hoop vertrouwen de wedstrijd in. We starten rustig en een groep van 10 man bleef de eerste ronde (ongeveer 14 km) bij elkaar. Toen vond ik het tijd om even te testen en een aantal man die er aan `hingen` proberen eraf te rijden. Ik nam hard over en had meteen een klein gaatje, de Belg Wim Decleir kon in m`n wiel komen en hij nam van me over, toen even kijken wie er mee kwamen en dat waren er nog drie, een Duitser, Zwitser en Israëliër. We besloten met z`n vijven door te gaan en kop over kop te rijden. Helaas deden er een paar slecht kopwerk door heel rustig over te nemen waardoor het tempo terug zakte naar 34 km/h.

Tussendoor waren er nog verschillende versnellingen om er mensen af te rijden, maar de groep van 5 man bleef compleet tot 1 km van de finish. Ik voelde me nog steeds goed en kon niet wachten (helaas). De Israëliër wilde al vroeg en ik en de andere konden gemakkelijk in z`n wiel duiken. Toen viel hij stil en kwam ik op kop, het was nog erg vroeg (ongeveer 600 meter) maar toch trok ik vol door in de hoop dat ik het zou volhouden. De snelheid lag rond de 53 km/h maar ik trok het net niet tot de streep want er de Belg Wim en de Duitser kwamen er nog overheen… Een derde plaats, op zich tevreden omdat ik er vorig jaar nog hard afgereden werd bij de kopgroep en dit keer kon ik er goed bij blijven en nog meewerken ook. Toch ook erg balen omdat ik me zo sterk voelde maar ik eigenlijk te graag wilde en dus een stomme fout maakten, maar weer een leermoment. Maar de wedstrijd zelf voelde super omdat ik bij elke demarrage gemakkelijk in het wiel kon springen. Dit was de laatste test voor Sydney, eigenlijk dus niet geslaagd wegens de stomme fout maar toch wel goede vertrouwen omgebouwd in de wedstrijd zelf. We gaan het zien op 4 mei (wegwedstrijd 69,6 km), 5 mei (teamrelay, nog niet zeker of ik opgesteld wordt hiervoor) en 6 mei (tijdrit 18,6 km).

Webdesign - 101 Foto's © 2009