Louny 2011

De drukke wedstrijd periode eindigde met de EHC wedstrijd in Louny, Tsjechië. Het begon in Italië, daarna Zwitserland met als piekmoment Spanje. Het vierde aansluitende weekend had ik een race in Louny, Tsjechië. Deze wedstrijd wilde ik rijden omdat het altijd heel mooi georganiseerd is en ook erg gezellig is, soort cooling down na een intensieve periode. Maar ik zal toegegeven, zoals geen enkele wedstrijd sporter kan, ik kwam hier niet om een rustig toerritje te rijden natuurlijk. Onder gezelschap van m`n zusje reden we donderdag middag weg richting Tsjechië, halverwege ergens overnacht en de volgende morgen het laatste stukje van de 850 kilometer naar het oosten. Vrijdag middag het tijdrit parcours gereden op de fiets, dit had ik in 2008 en 2009 ook gereden dus het was weer even ophalen van het parcours. Helaas waren er maar weinig deelnemers, in onze catogorie vier naast mij, waaronder winnaar van de tijdrit in Segovia Norbert Mosandl en Wim Decleir die als vierde eindigde in de tijdrit van Segovia en als tweede in de wegrit. Wel twee snelle mannen dus.

Zaterdag morgen werd ik weer losgelaten voor een tijdrit van 15 kilometer. Het ging super, kon snel m`n ritme vinden en het ging lekker hard, knalde het heuveltje over en kon goed tempo houden. Toen kwam het keerpunt, waar we rechtsaf moesten om zo 180 graden te draaien en zo weer het stuk terug te rijden. Toen ging het mis, het was een beetje nat precies in de bocht en dat zag ik te laat, ik kwam iets te hard aan en had geen grip meer op het voorwiel. Hij was niet meer te houden en schoof hard tegen de stoep aan, helemaal op z`n kant lag ik half op de stoep. Ik wist mezelf wel weer snel rechtop te zetten maar was even compleet de weg kwijt, ik kon m`n goede ritme niet meer vinden bij het vervolgen van de race. Ik kwam als 3<sup>e</sup> aan op 2 minuut 49 (!!) van Wim, helaas. Door de crash zat er een grote slag in m`n voorwiel (`gelukkig` aluminium..) waardoor het wiel aanliep tegen m`n remblokken na de crash en van m`n carbon achterwiel waren twee spaken kapot…

Om 18.00 uur op diezelfde dag gingen we van start voor het criterium, 1 uur plus een ronde fietsen. We kwamen al snel met z`n drieën (Norbert en Wim) te zitten en begonnen goed kop over kop te rijden. Na een aantal ronde kwam ik op kop en trok meteen hard door heuvel op, ik had een klein gaatje maar op het stuk naar beneden konden ze het weer dichtrijden. Daarna weigerde Norbert nog kop te doen, op een gegeven moment reden we 15 km/h! Na ik een stuk of acht keer hard versneld had waar ik telkens wel weer een klein gaatje had, maar ik kon telkens niet weg blijven van de twee mannen. Op een gegeven moment reden we zo langzaam omdat hij helemaal niet wilde rijden, dat ik het echt zat was. Ik kwam hier om te `trainen` en dat ging zo niet helemaal lukken. Aangezien mijn tempo hardheid nog niet goed genoeg is besloot ik me maar op te offeren en ging volle bak op kop rijden, 20 minuten lang. En natuurlijk kwamen ze in de sprint beide over me heen en ik kon niet meer in het wiel springen. Weer een derde plaats dus, van twee eigenlijk vreemde races.

Achteraf baalde ik het meest van de tijdrit, het liep zo lekker en dan overkwam me dit, maar wel m`n eigen fout natuurlijk.. Over het criterium baal ik minder, natuurlijk had ik willen winnen maar ik sta nog steeds achter de keuze die ik gemaakt heb. Weer even kennis gemaakt met m`n zwakke plekken en daar kan ik nu verder mee aan de slag, op naar de Wereld kampioenschappen in Roskilde!!  

Webdesign - 101 Foto's © 2009