Korschenbroich en Oldenzaal

Na twee weken 100% met topsport bezig geweest te zijn ben ik weer even terug
in de Vrouwenakker, een super tijd gehad.

Op maandag 4 april vertrok ik naar Noorbeek, een klein plaatsje in Zuid-Limburg. Hier ging ik naartoe om twee weken met de Nederlandse selectie aangepast wielrennen te trainen. Het weer was de hele week super en alle trainingen perfect kunnen uitvoeren. Ik ben er wel achter dat ik een stuk beter ben geworden in het klimmen, wat vorig jaar absoluut mijn zwakke punt was. Ook Johan Reekers was erbij en we hebben super met elkaar kunnen trainen. Johan heeft in 2009 brons gehaald op het WK in Italië en staat er bekend om dat hij goed kan klimmen. Vorig jaar liet hij me nog even goed zien op de Posbank bij Arnhem dat hij een heel stuk beter was, vooral met het klimwerk, maar dit keer kon ik hem zelfs goed achter me houden.

Op 10 april had ik samen met nog een paar mannen een trainingswedstrijd in Korschenbroicher, Duitsland. Het was een hele kleine wedstrijd, namelijk maar een afstand van 12 (!) kilometer. Dit ging over een parcours van 1100 meter lang met 8 (waaronder 5 haakse bochten), eigenlijk een beetje kamikaze rijden dus maar zeker wel mooi! Na lekker ingereden te hebben gingen we ons melden bij de start. Ik mocht mooi vanaf de eerste startrij starten omdat deze wedstrijd vorig jaar op m`n naam had geschreven. Het startschot klonk en wil optrekken, KRAK, ketting gebroken! Erg balen maar meteen einde wedstrijd voor mij dus… Langs de kant al toeschouwer toegekeken hoe de Nederlandse mannen verslagen werden door een Duitse `lig bike` die won met 24 seconde voorsprong ,  Johan Reekers sprintte nog naar een 2^e plaats.

Vervolgens weer terug naar Noorbeek om de trainingstage te vervolgen. Nog steeds prachtig weer en maandag even goed de frustratie van zondag kunnen afreageren in de training. Na nog een week getraind te hebben in de mooi heuvels van Limburg was er als afsluiting een trainingswedstrijd in Oldenzaal. Het moest een mooi meetmoment worden een slopende twee weken in de heuvels, ik was benieuwd. Er stond een redelijk sterk Nederlands veld aan de start met o.a. Mischa Hielkema, Roel Bruijn, Tim de Vries en natuurlijk m`n broer Matthijs. Het was een mooi wielerparcours in Oldenzaal, met een klimmetje erin en het hele parcours lagen tussen de bomen. De eerste twee ronden werd er rustig gereden en wachtte we elkaar allemaal een beetje af. Na een aantal ronde wilde ik testen wie goed kon reageren op een demarrage dus kwam ik vanuit achter de groep volgas erover heen en sloeg een gaatje, bovenop de klim even ingehouden om een aantal terug te laten komen aangezien ik dat toch nooit zou redden zo vroeg in de wedstrijd. Uiteindelijk was ik nog samen met Mischa en Roel. Goed samen kunnen rijden tot 3 rondes voor de finish, toen begon het pokeren.. Laag tempo en om en om even het gas open. We reden in de laatste ronde nog steeds samen. Ongeveer 800 meter voor de finish ging ik en ze konden beide niet in het wiel springen, ik won met een aantal fietslengtes voor op Mischa, met een gemiddelde van 35 kilometer per uur over een wedstrijd van 75 minuten. Toch moet ik zeker Mischa bedanken omdat hij precies op de rechte stukken waar ik misschien wel even wat rust wilde hebben vol bleef rijden, en daar gaat het toch om in de `trainings`wedstrijden! Maar het gevoel is erg goed zeker als ik straks even goed m`n herstel gepakt heb ben ik erg benieuwd hoe ik het in Sydney kan gaan doen!

Nu ben ik nog even vrij, woensdag ga ik een presentatie over handbiken doen op de CIOS in Arnhem, donderdag vertrek ik naar Frankrijk om daar een wedstrijd te rijden ook als voorbereiding op Sydney waar ik op dinsdag 26 april naartoe vertrek. We gaan het zien!

Webdesign - 101 Foto's © 2009