| wie ben ik? nieuws team resultaten agenda sponsors foto's gastenboek contact | ||
|
Nadat we met de Nederlandse selectie afgereisd waren naar Noord-Italië om daar een wegwedstrijd en tijdrit te rijden, gingen we verder naar Zwitserland. Hier hadden de mannen en vrouwen op tandem of racefiets een nominatiewedstrijd in Gippingen. Wij (handbikers) gingen naar Oensingen waar we een belangrijke generale hadden voor de wereldbeker wedstrijd in Segovia, Spanje.
In Oensingen stond op twee man na het complete WK veld, dit beloofde dus een harde race te worden. Tussen Piacenza en Oensingen heb ik extra veel aandacht besteed aan het rusten, ik merkte namelijk dat ik nog niet volledig hersteld was van mijn dipje vlak na Sydney. Op vrijdag avond gingen we achter elkaar van start voor de tijdrit van 10 kilometer. De eerste drie kilometer van het parcours was veel omhoog en dus erg zwaar, daarna was het een stuk naar beneden en de laatste 4 kilometer helemaal vlak. Na lekker warm gereden te hebben had ik een goede focus te pakken en was ik helemaal klaar om te starten. Om 18.06 uur werd ik losgelaten en daar ging ik. Toen liep het iets anders dan ik had gehoopt. Na de eerste bocht liep bij het uitkomen daarvan m`n ketting eraf! Even in de war maar ik kreeg hem er snel weer op en vervolgde de rit. Op drie kilometer stond de coach om tijden door te geven (dit was de derde tussentijd van het hele veld). Ik kwam lekker boven en ik had me gelukkig niet `opgeblazen` dus kon direct groot schakelen en volgas naar beneden. Halverwege het snelle stuk zat een bocht en ja hoor, daar ging m`n ketting weer! Ongelofelijk. Weer opnieuw in het ritme proberen te komen nadat ik hem er redelijk snel weer op had. Een kilometer voor de finish ging m`n ketting er voor de derde keer af, en dit keer had ik hem er niet snel op.. Met m`n zenuwachtige handen kreeg ik hem er dit keer niet snel op. Uiteindelijk finishte ik op een 9e plaats op met een tijd van 17;06 op ruim 39 seconden van de winnaar Oscar Sanchez.
Hoe kan het dat die ketting er zo vaak vanaf gaat? Eigenlijk is het mij ook nog een beetje een raadsel, dit gebeurd mij eigenlijk nooit en zeker niet op zo`n parcours met mooi asfalt. Maar meestal monteer ik met een race twee bescherm platen links en recht van het tandwiel zodat de ketting er nooit vanaf kan vallen. Dit had ik er na Piacenza afgehaald omdat ik met de training het kleine tandwiel ook nodig had, en ik dacht dat ik het ook wel zou kunnen in de tijdrit van Zwitserland… Helaas.
Dan de wegwedstrijd, die we een dag na de tijdrit hadden en waar we om 16.30 uur van start gingen. We moesten 70 kilometer rijden op een heel mooi overzichtelijk parcours, brede wegen, bijna helemaal open (af en toe een dorpje) met twee kleine heuveltjes erin. Het was een hele tactische race waar ik soms 26 km/h op de teller heb zien staat maar ook vaak 55 km/h. Het was een mooi spelletje en ik heb me eindelijk eens niet gek laten maken en heb dus het kopwerk aan de grote mannen overgelaten, alleen maar kijken en reageren. Wel was er een keer een Australiër weggereden en er werd lang gekeken, en daar ben ik naartoe gesprongen, maar we werden al snel weer terug gepakt. Uiteindelijk gingen we richting de finish en het werd een sprint, we waren nog met acht man. Ik (ik mag wel zeggen we) werden wel erg verast toen de Duitse Norbert Mosandl van achteruit wegreed en die konden we niet meer pakken… Oscar Sanchez zetten de achtervolging nog wel in met Olympisch kampioen Ernst van Dyk, Belg Wim Decleir en landgenoot Johan Reekers in het wiel, daarachter reed ik. 300 meter voor de finish was er nog een scherpe bocht naar rechts en ik ging vlak voor de bocht aan de binnenkant waar ze wat ruimte lieten, zo kwam ik als eerste uit de bocht en sprintte volgas naar de finish, gelukkig kwam er niemand meer overheen, 2e plaats!! Super blij met zo een startveld, absoluut tevreden en dit was echt het maximale wat ik er uit kon halen. Een goede opsteker voor volgend weekend waar ik van start ga voor een Wereldbeker wedstrijd in Spanje. Het doel voor dit jaar is om nog een nominatie te halen op de wegwedstrijd, dit kan komend weekend in Spanje of begin september op het WK in Denemarken. Op zondag avond weer thuis gekomen, vandaag een dagje thuis om alle spullen uit te pakken en vervolgens ook weer schoon in te pakken want morgen (dinsdag 6-6) vliegen we vanuit Schiphol weer weg. En ook niet onbelangrijk, de tijdrit in Spanje is op 10 juni, dit is op mijn verjaardag waar ik 20 jaar word. We gaan het zien, wordt vervolgd.
|
||
|
|
||
© copyright 2008 - webdesign 101 Foto's